Nachtmerrie deel 2

IMG_2240

Met flinke migraine plof ik na ons ziekenhuisbezoek op de bank neer. Lieve gaat een middagdutje doen, dat geeft ons tijd om bij te komen. Ik zit 2 uur lang als een zombie tel sell te kijken, alles gaat langs me heen. Het bloeden komt tot een halt wanneer de avond valt, met een oma onderbroek aan, een inlegkruisje en buikrampen probeer ik in slaap te vallen. De volgende ochtend vlieg ik naar de wc, gelukkig geen bloed tot nu toe en de helse pijnen zijn voorbij.

De hoofdpijn is pure stress, mijn lichaam zorgt ervoor dat ik totaal uitgeschakeld ben. Ik lig hele dagen op de bank en loop van de koelkast naar de wc en terug naar de bank. Met behulp van mijn ouders kan ik meer rust pakken op de momenten dat Lieve wél thuis is. Ze koken, ze halen en brengen Lieve van naar de peuterspeelzaal en ze zijn vooral ontzettend lief.

In deze onzekerheid zijn er vele vragen die door mijn hoofd schieten. Ik hoop dat ons hummeltje sterk genoeg is om de vervelende bloedprop te doorstaan. Het zou wat zijn dat een bloedprop beslist over een gezond groeiend kindje in mijn buik. Ik probeer zoveel mogelijk negatieve gedachtes uit te schakelen. Op google zijn er gelukkig ook een hoop positieve verhalen te vinden over zwangerschap en een hematoom ( bloedprop). Genoeg vrouwen hebben het kindje voldragen mét een bloedprop die gedurende negen maanden is blijven zitten. Laten we hopen dat ik mij over 5,5 maand ook kan aansluiten bij deze groep.

De dagen kruipen voorbij. Op dinsdagochtend ben ik zo zenuwachtig als het maar zijn kan. Misselijk en hoofdpijn. Ik wil zo snel mogelijk weten of het hartje nog zo mooi klopt en of die verdomde prop eindelijk weg is. In de tussentijd houden we ons vast aan de positieve feiten. Geen bloedverlies en geen extreme krampen. Zou de prop dan toch weg zijn en ons hummeltje gewoon lekker doorgroeien?

Ik mocht direct plaatsnemen. Het hartje klopt! Godzijdank! De echoscopiste ziet helaas wel direct de bloedprop duidelijk zitten. Shit is mijn eerste gedachte. Het verdomde ding is 5 cm bij 2. Hebben we in ieder geval een uitgangspunt voor toekomstige metingen. Onze kleine spruit in de buik doet het gelukkig prima. Maar hoe nu verder? We worden naar de verloskundige gestuurd die overlegt met de gynaecoloog. Over 1 week terugkomen voor een nieuwe echo. Mocht de hematoom er dan nog zitten, kan ik iedere week terecht om naar het hartje te luisteren voor geruststelling. Ook wordt de hematoom dan goed in de gaten gehouden met echo’s. Tot die tijd……geen bloedverlies en geen kramp: veilig. Rust, rust, rust zijn de woorden van de professional. Houd rust, niks tillen, zo min mogelijk huishoudelijke taken doen en luister naar je gevoel.

Hopelijk draagt de rust bij aan het slinken van de bloedprop en houdt het de baarmoeder rustig. Rust is nu dus het enige wat ik zélf kan doen. Maar hoe groot is de kans dat het opnieuw gaat bloeden? Geeft een hematoom nog andere klachten? Allemaal vragen waar zelfs de professionals geen antwoord op konden geven. Met een hematoom in de baarmoeder is het de natuur die bepaalt hoe het verloop zal zijn. Geen voorspelling mogelijk…

Met een dubbel gevoel rijden we naar huis. Met die verdomde hematoom, maar een blije baby in mijn buik gaan we week 2 van onzekerheid in.

4 Comments

  • Reply jose juli 22, 2016 at 4:50 pm

    pfff nou heel veel sterkte voor allemaal xx groetjes José

    • Reply Magalie juli 28, 2016 at 5:35 am

      Lief, dank je wel !! 🙂

  • Reply Wendy juli 22, 2016 at 6:01 pm

    Ppfff meid wat een dikke stress! Heel veel sterkte in lastige tijd, ik duim voor jullie kleine hummeltje. Xx

    • Reply Magalie juli 28, 2016 at 5:35 am

      Wat lief!!! dank je wel meis! 🙂

    Leave a Reply