De bevalling; deel 1

Processed with VSCO with a5 preset

Het is dinsdagmiddag en ik ben 40 weken en 2 dagen zwanger als ik de gehele dag vervelende steken voel en last heb van krampen. Mijn intuïtie zegt mij dat het niet meer lang gaat duren voordat de kleine meid zich aandient. Ik app manlief nog met de mededeling dat ik hoop dat hij niet in de file komt te staan, omdat ik sterk het vermoeden heb dat de bevalling dichterbij is dan ooit. Die dinsdag kan Erik ondanks zijn nuchtere instelling zijn hoofd niet bij zijn werk houden en besluit naar huis te komen. Werkgebied Helmond is immers niet naast de deur. Maar een bevalling blijft deze dag uit.

De volgende dag is manlief roostervrij en is dus ter geruststelling voor beide dicht in de buurt. Lieve gaat in de ochtend lekker spelen op de peuterspeelzaal en ik heb in de 20 minuten dat Erik haar wegbracht de totale benedenverdieping gestofzuigd en gedweild. 40 weken en 3 dagen zwanger, als bewegen weeën zou opwekken ben ik in ieder geval goed bezig.

In de middag spelen Lieve en Erik volop. Mijn buik en ik kunnen het niet opbrengen om mee te doen. Of je het gelooft of niet, men zegt dat je als je je focust op je kindje in de buik je contact kunt maken, dit doe ik deze middag dan ook. Ik vertel de kleine meid dat we klaar zijn voor haar komst en dat we niet kunnen wachten om haar te ontmoeten. Kom maar, het is goed. Later die dag zitten manlief en Lieve carnavalsliedjes te zingen in bad en zet Lieve schuimkoffie voor papa. Ik ruim ondertussen de vaatwasser in en ben sentimenteler dan ooit. Alle mooie zwijmelnummers komen uit de speakers van mijn telefoon terwijl ik het mangosap uit de kopjes spoel. “Take your time girl” en “als je slaapt” heuse tranentrekkers vooral in combinatie met hormoontjes. Ik neem een klein beetje afscheid van mijn buik…

Erik legt Lieve nu vaak in bed, het bedritueel is net te zwaar voor mij en het in bed tillen is funest voor mijn rug. Vandaag besluit ik toch om samen met manlief Lieve in bed te leggen, misschien wel de laatste keer met zijn drieën, zegt iets in mij. Wanneer Lieve in dromenland is, kijken wij fout “Utopia” gevolgd door “de gevaarlijkste wegen.” Tijdens het zien van de mooie beelden beweegt de kleine meid even heel heel erg flink. Ze legt haar benen goed en ik voel haar knieën uitsteken in mijn linkerzij. Dat is het startschot; de kleine meid is goed gaan liggen voor het komend natuurgeweld. Al snel krijg ik een heftige wee. Ik heb de hand van Erik nodig als knijpbal en moet mij focussen op mijn ademhaling. De volgende pijnlijke variant blijft weg, maar de daarop volgende weeën behoren nou ook niet echt tot de categorie prettig. Ik app ondertussen nog met een vriendin, terwijl ik grap dat ik ondertussen weeën heb. “Leg de telefoon weg en toi toi toi !!! ” Na een paar minuten weet ik dat het begonnen is. Ik begin te klappertanden en spring onder de douche. Al snel zijn er veel weeën, maar ze zijn nog “te hebben” en ik vraag me af of we moeten bellen met het kraamhotel. De verloskundige aan de telefoon vertelt mij dat ik op mijn gemakje langs mag komen en dat ik mag vertrouwen op mijn gevoel als ik denk dat de bevalling begonnen is.

We stellen mijn ouders op de hoogte, die gelukkig naar ons huis komen om voor Lieve te zorgen en hier de nacht door te brengen. Mijn vader vindt het maar niks, het zien van zijn dochter met weeën. We zorgen dat we alles bij ons hebben en stappen in de auto, maar niet voordat ik nog even geroepen heb of ze wel weten hoe de afstandbediening werkt, voor het geval dat Lieve morgenvroeg tv wil kijken! Denk jij maar aan jezelf! Succes meisje! Met die woorden stappen we in de auto…

2 Comments

  • Reply Brenda Haenen februari 8, 2017 at 6:24 pm

    He, ik heb je via facebook gevonden! Wat leuk ! gefeliciteerd met jullie dochter Mijntje, superleuke naam!
    Veel gezondheid, geluk en gezelligheid gewenst vor jullie alle 4. groetjes vanuit Aruba, Elie & Brenda Haenen

    • Reply Magalie februari 9, 2017 at 7:21 am

      Aah wat leuk!! dank jullie wel voor het leuke berichtje én felicitaties! Heel veel groetjes terug vanuit het koude koude Oisterwijk! ( hopelijk in April wat warmer 😉 )

    Leave a Reply