Verboden ziek te zijn

vscocam-photo-1 (3)

Rennen, sjezen, vallen en weer op staan. Totdat je lijf zegt; ho stop! Deze mama heeft een fixe griep achter de rug. Laten we eerlijk zijn een ouderwetse griep is vreselijk, maar met een kind van 1.5 jaar oud in huis …………………!

Ziek zijn als mama kan eigenlijk niet. Deze baan gaat 24 uur door.

 

Mijn top 5 van de meest voorkomende uitdagingen van ziek zijn in combinatie met het moederschap.

 

1: Je kleine besluit dat het tijd is om haar pamper vol te poepen. Niks mis mee, je vader zal immers trots zijn. Rest niets anders dan de moed bijeen te rapen om je spruit op te tillen en te gaan verschonen. Fijn zo’n 12 kilo schoon aan de haak,terwijl je van de spiepijn/slapte wiebelig naar boven stompt. Teveel gevraagd, teveel kilos.

2: Met een dekentje en joggingboek op de bank hangen is verleden tijd. Dat dekentje en die broek zijn aanwezig, maar het daadwerkelijke liggen op de bank, nauwelijks. Ik heb Lieve haar speelgoed uitgestald zodat ze overal zelf bij kan. Maar al gauw trekt een klein handje aan mijn vinger. Ik moet opstaan en meespelen. Wezenloos met een Hello Kitty poppetje in mijn hand staar ik voor me uit en probeer ik de moed op te brengen om het poppetje op de duplo schommel te zetten.

3: Vader opleiden tot mantelzorger. Wanneer vaderlief thuis is en ik wel mijn rust heb kunnen pakken op de bank zorgt mijn te rustige zieke houding voor het vergeten van mijn eigen behoeftes. Meneer kan maar één ding tegelijk. Ik heb hem dan ook niet geselecteerd om zijn uitstekende zorgkwaliteiten. Dat betekent voor hem spelen met zijn dochter en een rondje door het dorp maken.  Vragen als  zal ik iets voor je maken en heb je iets nodig?” zullen niet snel in hem opkomen. Na 1 week griep is deze vader al aardig opgeleid en een redelijk volleerd mantelzorger. Gelukkig kan ik dit strafpuntje door de vingers zien.

4: Wanneer je zelf geen hap door je keel krijgt vanwege de griep moet dochterlief toch wel eten op uur en tijd. Zwetend boven het gasfornuis maak ik haar kipfilet met groenten klaar. Het kost al mijn energie van de dag. Wanneer dochterlief dan besluit het niet op te eten vanwege net doorkomende hoektanden, breekt mijn klomp. Ik gooi een potje in de magnetron en ze slurpt het met liefde naar binnen. Bedankt voor het koken mama!

5: De driftbuien van een dreumes. Niet alle poppetjes passen op een duplo schommel, tot ergernis van dochterlief. Mevrouw zet het op een krijsen en is ontroostbaar. Deze bekende relatief kleine driftbui lijkt nu een gigantische onweersbui. Ik heb echt geen energie en zin in een heisa over een niet passend poppetje op een schommel. Niet nu! Ik blijf rustig, pak de pop die wel past en maak dat ik wegkom van de plaats delict. Wachten hoe lang dit goed gaat.