Kind Mama Oisterwijk Papa

Vragen…

mei 24, 2017
Processed with VSCO with a5 preset

Het is een doordeweekse avond, manlief klopt Mijntje haar boertjes eruit en ik leg Lieve in bed. Ze is zo blij met haar nieuwe prinsessenkamer, inclusief gouden glittermuur. Deze prinses gaat slapen en ik lees na het poetsen van haar tanden een sprookje voor. Gezellig samen op bed. Ze knuffelt met haar aap en kruipt op schoot, “is gezelliger mama”.

Ik stop haar zoals altijd in, leg haar dekbedje goed en geef haar een dikke kus. Nadat ik mij omdraai zegt ze “wacht even mama ik heb een vraag”. “Vertel schatje.” “Mama, gaat papa ooit dood?” Oeh, ik schrik van de timing van deze beladen vraag. Maar eerlijk zijn is het belangrijkste, dus ik antwoord “Ja schatje, ooit wel maar dat duurt nog heel heel lang, pas als papa een heel oud opaatje is.” Ze kijkt bedroefd en haar radars draaien overuren. “Ga jij ook ooit dood mama?” “Ja ook ik ga ooit dood, maar ook pas als ik een heel oud omaatje ben.” Direct haakt de kleine peuter hier op in. “Ga ik ook ooit dood mama?” Deze vraag doet mijn moederhart pijn. Poeh, ik raap mezelf bij elkaar en antwoord “Ja ook jij, maar dat duurt nog heel heel lang, daar hoef je nog helemaal niet over na te denken, pas als jij heel heel heel oud bent! Een hele oude oma!” Haar oogjes worden waterig en ze begint te huilen…”Dat wil ik niet mama!!” “Nee schatje, dat snap ik, maar dat gebeurt nog lang niet!” “Kan ik voor altijd een oud omaatje blijven mama?” De kleine meid denkt de oplossing gevonden te hebben, och germ. “Sommige mensen worden heel oud antwoord ik, wel 100 jaar!” “Dan blijf ik gewoon voor altijd oud omaatje mama!” “Dat is goed, ga nu maar lekker dromen lieve schat.” Ik zie dat dit gesprek indruk heeft gemaakt, in de nacht zal al deze informatie weer worden verwerkt. Ik besluit het luchtig af te sluiten en stel de vraag die bij ons avondritueel hoort “waarover ga je dromen schatje?” “Over gouden olifantjes met glittertjes mama…” “Goed zo lieverd doe dat maar, wat een mooie droom.”

Net drie jaar en nu al worden er moeilijke vragen gesteld. Ik ben trots op haar wijsheid en nieuwsgierigheid, maar tegelijkertijd doen deze vragen mijn moederhart pijn. Langzaam maakt mijn kleine meisje kennis met de grote soms harde buitenwereld en die tijd komt altijd té snel …..

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply