Kind Liftestyle Mama Oisterwijk Papa

Loslaten

maart 21, 2017
Processed with VSCO with a5 preset

Het is 3:30 uur en ik geef Mijntje nachtvoeding. De wereld slaapt en alles is stil, naja op een paar feestgangers na dan die lallend buiten lopen. Welke dag is het ook al weer vandaag? Dinsdag, wie gaat er nou op dinsdagavond in godsnaam naar de kroeg? Dit gezellige rumoer gaan we straks missen als we verhuisd zijn.

Een vreemd idee dat we na zes fijne jaren onze woning verlaten. Het rumoer op de achtergrond voelt als fijn slaapvoer en is zo vertrouwd. Midden in het centrum, midden in het leven zonder er echt last van te hebben. Ik kijk omhoog naar de nok van het dak en herinner me hoe moeizaam het was zes jaar geleden de verlichting in deze hoge ruimte op te hangen. Ik zie ons nog staan op de ladder. Raar idee dat Mijntje zich deze woning die zo speciaal voor manlief en mij is zich nooit zal herinneringen.

Ik ben beslist geen held als het gaat om elders slapen. Logeerpartijtjes waren vroeger dan ook niet aan mij besteed. Thuiswonend vroeg ik me destijds dan ook sterk af of ik mij wel thuis zou gaan voelen hier in Oisterwijk. Maar zodra mijn hoofd mijn kussen ontmoette sliep ik direct als een os. Het was direct thuis, ons thuis.

Lieve vond het maar raar en onnodig, onze verhuisplannen. Toen wij aangaven dat wij o.a. wilden verhuizen vanwege een tuin zei zij met een boos gezicht: “maar wij hebben toch een tuin!” wijzend op onze binnentuin. Ah, onze kleine meid heeft misschien net zoveel moeite met afscheid nemen van deze woning als haar moeder.

Hoe fijn deze plek ook is, wij zijn de woning ontgroeid. De jaren met terras hangen zijn voorbij, wij zijn van plan meer wijntjes te drinken in onze tuin. De jaren waarin slecht tijdmanagement geoorloofd was omdat de winkels toch op 50 meter afstand zaten zijn ook voorbij. In plaats daarvan moeten we gaan plannen en horen we bij de meerderheid der bevolking die wekelijkse boodschappen doet.

Wat was je fijn Lindeplein, samenwonen, een huwelijk en twee prachtkinderen, alleen maar jaren van geluk! Op naar een nieuw plekje wat we opnieuw ons thuis gaan maken. Gelukkig wél in ons geliefde Oisterwijk.

Wanneer we weer eens in het centrum te vinden zijn, zullen we vaak omhoog kijken naar ons oude plekje, waar nu andere lieve mensen hopelijk nét zulke mooie tijd gaan beleven als wij ….

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply Brenda maart 22, 2017 at 1:36 pm

    Lieve familie Rommen, wat een geweldige mooie tekst. We keken al erg naar onze nieuwe stek uit maar nu nog meer!
    Fijn om te lezen dat jullie zo gelukkig waren daar. Jullie zijn altijd welkom om even binnen te wippen en een wijntje te drinken. Heel veel geluk en woongenot op jullie nieuwe stek ! Liefs van Elie & Bren

    • Reply Magalie april 2, 2017 at 11:48 am

      Wat een lief berichtje! Dank jullie wel ! Hopelijk gaan jullie er heel veel goede en mooie jaren beleven! Geniet ervan als jullie weer in Oisterwijk zijn ! en we zullen elkaar vast nog wel eens treffen, al hopen wij dat, dat dan aan de andere kant van de oceaan mag zijn 😉
      Liefs, Erik, Magalie , Lieve en Mijntje

  • Reply Vlijtig Liesje maart 28, 2017 at 9:31 am

    Verhuizen is niet niks! Het is inderdaad een stukje loslaten.

    • Reply Magalie april 2, 2017 at 11:49 am

      Nee idd, even wennen en loslaten, ook een proces 🙂

    Leave a Reply