Kind Mama Oisterwijk Papa

Het is (te) veel…

januari 10, 2018

Na de eerste week oefenen op school volgde er buikpijn, tranen en vooral een hele hoop angst.Lieve had een vliegende start gemaakt op de basisschool, maar na een paar dagen kreeg ze last van alle nieuwe onbekende situaties en haar (hoog)gevoeligheid.

Huilend haalde ik haar op van een ochtend oefenen. Het leek alsof ze enorme pijn had want de tranen biggelden over haar rode en toch bleke wangen. “Is er wat?!” ” nee mama!”  “Waarschijnlijk verwachtte ze mijn komst niet en is ze enorm opgelucht dat ik haar weer op kom halen.” Hoor ik mezelf nog tegen de juf zeggen. Maar nee, eenmaal thuis kwam de aap uit de mouw. Proestend vertelde ze dat ze dacht te moeten opschieten om haar opdracht -binnen de
lijntjes kleuren- op tijd af te hebben en dat lukte niet “want het was
moeilijk” met tranen in de klas als gevolg… Zo enorm streng voor zichzelf, de juffrouw tevree willen stellen en alles goed willen doen … het kwam er allemaal uit. Haar hoofdje zat vol en al onze gerustellende woorden kwamen nauwelijks binnen. De rest van de weken kleurt ze iedere dag een kleurplaat thuis “kijk eens mam, hoe mooi binnen de lijntjes ! Och meisje toch…

Na afloop van een andere oefendag in haar korte basisschool carrière vertelde ze in pure paniek dat de juffrouw had gezegd dat ze nog 2 minuten hadden om het fruit op te eten. Met als gevolg … de lieve peuter propt het fruit (vanwege een zelf opgelegde tijdsdruk) in haar mond waarna ze alles weer uit moet spugen en vieze plakhanden krijgt. Oh germ het meisje. Vele praat en knuffeluurtjes later hebben we de oplossing. Mini banaantjes en mini appels “want die kan ik binnen de tijd opeten mama!”
Ook de bidon met drinken mag maar drie slokken hoog gevuld zijn “anders krijg ik het niet op.” Weggooien of meenemen is bij de kleine lieve meid opnieuw een reden tot paniek dus we laten het zo.

Het hoofdje zit vol, ze wil dan ook nooooit meer naar school. Toch vindt onze dappere meid de moed om na de kerstvakantie weer de klas binnen te stappen. Dankzij de lieve juf en een fijne overdracht vindt ze weer een klein stukje vertrouwen om de dag te beginnen. Alle komende dagen brengt ze door dichtbij de juf, waardoor haar gevoeligheid hopelijk in banen kan worden geleid, haar perfectionisme op de achtergrond verdwijnt, vertrouwen terugkeert en haar mooie glimlach weer heel snel verschijnt.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply