Kind Mama Zwangerschap

Een dag uit het leven van…

juni 1, 2017
Doctor with stethoscope in a hospital. High resolution. 3D render
Je bevalling staat waarschijnlijk nog altijd vers in je geheugen gegrift. Heftig, mooi en pijnlijk. Hoe je het ook wil noemen, het is de bijzonderste dag uit je leven als moeder. Maar hoe ervaren de professionals om je heen deze bijzondere dag eigenlijk? Sterker nog, hoe zou een gemiddelde dag als Arts-assistent Gynaecologie eruit zien? Lees snel mee, met de rubriek;  “Een dag uit het leven van” en neem een kijkje in een bijzondere alledaagse dag van Zoë Broere – Brown.

 

Gedurende 4,5 jaar heb ik onderzoek gedaan. Alleen maar overdag werken binnen kantoortijden. Sinds 5 weken ben ik weer terug in de kliniek. Nu als gynaecoloog in opleiding in mijn 1e jaar. En voor het eerst weer nachtdiensten. Voorheen had ik er nooit moeite mee en opvallend genoeg nu nog steeds niet!

‘s Avonds laat tegen middernacht worden we gebeld door een verloskundige. Zij is thuis bij een zwangere die dacht wat weeën te krijgen en heeft gehoord dat het hartje van de baby toch wel erg snel klopt. Of ze ter controle naar het ziekenhuis mag komen voor een hartfilmpje van de baby (CTG). Uiteraard!

Niet veel later ontvangen we de hoogzwangere dame en leggen haar aan het CTG. Maar in plaats van een te snel kloppend hartje horen we een hartje wat veel te langzaam klopt. Ongeveer 50 slagen per minuut in plaats van 140. Oei! Langzaamaan krabbelt het hartritme omhoog maar onze volle aandacht heeft ze. Elke keer als mevrouw aangeeft een harde buik te hebben zien we daarna een tijdelijke daling in het hartritme. Dit is niet goed! Ondanks het tijdstip bel ik de thuis slapende gynaecoloog. Ik vertrouw het niet en wil dat hij in huis komt. Hij is er snel en kijkt samen met mij naar het hartfilmpje. Hij is het met me eens en we besluiten per direct midden in de nacht een keizersnede te gaan doen. Dit kind moet nu geboren worden!

Het personeel van de operatiekamers is niet standaard in het ziekenhuis aanwezig. Ook zij worden uit hun slaap gewekt met het nieuws dat ze per direct moeten komen. Vlug is iedereen gearriveerd en krijgen we het verlossende telefoontje dat we naar de operatiekamer mogen. Tijdens het wassen vraagt de gynaecoloog aan mij ‘Hoeveel keizersnedes heb je al gedaan?’ Uuuhm… ‘Nul…’ antwoord ik. ‘Dan wordt dit je eerste!’ Wauw! Oke!! Met een opvallend stille hand maak ik de snee in de buik van mevrouw, laag voor laag totdat we bij de baarmoeder aankomen. Ook de baarmoeder wordt geopend en wat zien we. Poep! Het kindje heeft in het vruchtwater gepoept, wat vaak een teken is dat het kind stress heeft. Dit past dus volkomen bij het vermoeden wat we al hadden. Mijn hand glijdt in de baarmoeder, ik pak het hoofdje van het kind en laat het geboren worden. Een klein ventje van 2100 gram ligt in mijn handen. Waarop de gynaecoloog zegt: ‘Kijk maar goed naar dit kind, je hebt zijn leven gered’. Ik ben er ter plekke op de operatiekamer even stil van…

 

Meer bijzondere verhalen lezen in deze rubriek? deel 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 en 8

 

Mijn naam is Zoe Broere – Brown, 32 jaar getrouwd én inmiddels troste mama van onze dochter Hannah. Ik ben geboren in Groot-Brittannië, opgegroeid in het Brabantse Tilburg en voor mijn studie geneeskunde naar de mooie stad Rotterdam verhuisd waar ik na 14 jaar nog altijd met plezier woon. Zoe_Broere_BrownIn het 3ejaar van geneeskunde kwam de gynaecologie en verloskunde in het onderwijsprogramma aan bod en vanaf het eerste college was ik verkocht. Ik wist het. Ik móet gynaecoloog worden. Na de afronding van mijn studie ben ik gaan werken als assistent gynaecologie waar ik mij met name bezig hield met de zorg voor zwangeren. Na een jaar was ik toe aan inhoudelijke verdieping in het vak wat mij er toe deed besluiten onderzoek te willen gaan doen. Nu na 4 jaar zit het onderzoek er op! Ik keer terug naar de kliniek om met de 6-jarige opleiding tot gynaecoloog te gaan starten.

Het mooie van mijn vak, en dan met name de verloskunde, vind ik de emoties. De pieken zijn hoog maar de dalen zijn diep. Ik ben een mensen-dokter, ik maak graag contact met patiënten wat verder gaat dan een receptje schrijven. Verschil kunnen maken voor mensen en wat voor ze kunnen betekenen geeft mij energie. 

You Might Also Like

1 Comment

  • Reply Laura juni 1, 2017 at 10:05 pm

    Mooi geschreven!

  • Leave a Reply