Kind Liftestyle Mama Oisterwijk Papa

De “grote school”

januari 5, 2018
Koud, donker en een tikkeltje vroeg. In mijn tijger joggingbroek maak ik Lieve en haar zus ietwat slaperig klaar om op tijd de deur uit te gaan. Lieve gaat namelijk oefenen op de basisschool!

 Na vijf keer vragen geeft mevrouw eindelijk antwoord op mijn vraag wat ze wil eten, een boterham met superhagelslag. Een stuk sneller was haar zus met een ontbijtje van 150 milliliter melk binnen 5 minuten opgeslurpt. Nu de dames hun buikjes rond hebben gegeten zorg ook ik dat ik een beetje fatsoenlijk de deur uit kan zodat het enthousiaste zooitje ongeregeld op weg kan naar school, de “grote school!”
 
We gaan het lege klasje op de hoek naar binnen en al snel komt haar juffrouw naar ons toe. Lieve geeft dapper een hand en stelt zich voor. Oh mijn moederhart is nu al trots! We snuffelen wat rond in de klas en zoeken een plekje in de kring. Gelukkig voor Lieve ziet ze een oud klasgenootje van de peuterspeelzaal waardoor ze wat zelfverzekerder wordt. Ondertussen begint het druk te worden in de klas. Best heftig al die indrukken, maar wat houdt de kleine meid zich groot! We zien nog meer lieve bekende mama’s en kindjes, poeh gelukkig, gezellig en het geeft een fijn gevoel. Bekende gezichten en op een paar meter afstand van haar oude peuterspeelzaal is de locatie ook vertrouwd terrein. Ik hang nog wat rond in de veronderstelling dat de kleine peuter mij nog nodig heeft, maar dit blijkt slechts een aanname. Bij de vraag “ik ga naar huis en kom je straks weer ophalen, is dat goed?!” knikt ze instemmend en er volgt een dwingend “jahaaa!” Een dikke kus en ik neem afscheid.
 
Buiten bij het raam spiek ik nog even hoe Lieve zich gedraagt in de kring. Mijn trotsehart loopt over van liefde. Als kers op de taart zwaaien alle kindjes nog eenmaal flink mét de juf naar alle papa’s en mama’s buiten! Een leuk ritueel!
 
Ik ga door met het ochtend progamma van kleine Mijntje en houd papa, opa’sen oma’s op de hoogte via whats app. De lijn staat roodgloeiend. Lieve moest eens weten ….
 
Om 11:45 uur is het zover, na een ochtend oefenen haal ik Lieve op. Ze ziet mij en haar zus nog niet staan en pakt braaf op het teken van de juf in de stroom van devele andere kinderen haar jas. Gelukkig mag ze lekker met mij mee. Haar Lieve juf complimenteert haar. Ze heeft flink gespeeld, had de nabijheid van de juf niet nodig en heeft overduidelijk een sticker verdiend die de juf op haar handje plakt.
 
Drie blije gezichtjes lopen terug naar huis. “Mama, de sticker zit helemaal niet fijn zo!” “Dat snap ik meisje, dan plakken we hem op je tas, goed?” “Een sticker omdat ik het zo goed gedaan heb?” Ja schatje, wat zijn we trots op je!”
 
Op de vraag of het voor herhaling vatbaar was gaf ze een duidelijk “ja” als antwoord. Gelukkig maar. Op de vraag of ze veel geleerd had gaf ze even eens een helder antwoord: “mama, ik kan alles toch al!” Duidelijk een antwoord van een peuter die klaar is voor de “grote school!”

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply