Kind Mama Papa Reizen Zwangerschap

Carcassonne deel 2

oktober 28, 2016

Na deel 1 van ons avontuur in Carcassonne, nu het vervolg in deel 2:

Na een enorm krijsgeluid van onze boze peuter behield vaderlief zijn rust, ging door zijn knieën, sprak Lieve rustig toe en probeerde nog een uitleg te geven waarom wij het kasteel moesten verlaten. Maar Lieve tolereerde deze benadering niet en verschool zich achter mijn benen. Ik ging voor poging nummer twee, maar ook deze benadering kwam niet binnen.

Met een boze peuter op een groot plein en vele toeristen die deze kleine attractie ook zeer interessant vonden om naar te kijken, moesten we zorgen dat we huiswaarts gingen. Ik pakte Lieve met tegenzin op, waarna ze nog harder ging huilen en schoppen. Manlief wilde het overnemen, want ik moest met mijn zwangere buik nog heel wat middeleeuwse steegjes bewandelen totdat we bij de auto zouden zijn. Maar Lieve werd opnieuw zo overstuur bij de aanblik van goedbedoelde papa, dat ik besloot, zo eigenwijs als ik ben, haar het gehele stuk te dragen. Ik had immers geen zin in nog meer peutergeweld.

Na een tiental minuten brak het zweet mij uit en deed ik een poging om mijn vestje uit te trekken. Lieve hing aan mijn haar bij het neerzetten op de grond. Ik bleef opnieuw rustig, riep binnensmonds hard auw en zorgde dat ik haar snel weer optilde.

Vaderlief escorteerde ons door de straten en zorgde dat onze voorgangers moeder en kind zouden opmerken. Aankondiging was niet nodig, ik had immers het eerste maandag van de maand luchtalarm op mijn arm.

Doodmoe kwam ik aan op de parkeerplaats. Nauwelijks in staat om dochterlief nog in de auto te zetten en met een harde buik tilde papa haar met veel tegenstribbelen de auto in. Snel de dvd speler aan, maar ook deze kreeg een pak slaag. Negeer modus werd ingezet, waarna ze na 10 minuten pas bedaarde, mij met betraande ogen aankeek en vroeg: “mama, jij mijn tranen afdrogen?” Deze openingszin was het begin tot communicatie en Lieve was weer op aarde geland.

Eenmaal in de gite vertelde ze mij dat ze heel erg verdrietig was dat ze Prinses Sofia niet had gezien. Met een opkomende slijmbeursontsteking luisterde ik, liet ik weten dat ik haar verdriet begreep en vertelde haar dat we wel een brief konden sturen aan Sofia. Hier stemde Lieve met haar liefdesverdriet niet mee in. Ze wilde het Sofia direct en zo snel mogelijk vertellen wanneer ze haar weer op televisie zou zien. “Dat is goed meisje, goed idee!”

Toen we eenmaal in Nederland onze vakantieverhalen vertelden en het woord Carcassonne viel, mengde Lieve zich direct in de conversatie om -nog steeds enigszins verbolgen- de pijn rondom de afwijzing van grote held prinses Sofia aan iedereen die het maar horen wilde te vertellen.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply