Kind Liftestyle Mama Oisterwijk Papa

Spits!

mei 29, 2017
Processed with VSCO with a5 preset

Het is al dik zes uur geweest in de avond en manlief komt eindelijk thuis van zijn werk. Ja eindelijk, want zo voelt het na een hele dag met twee kleine kinderen. Begrijp me niet verkeerd het is het mooiste wat er is, maar het kost een hoop energie en dat zie je niet alleen aan het ontbreken van mijn niet gestijlde haar, maar merk ik ook aan mijn nek die vast zit van het dragen van Mijntje tijdens haar sprongetje.

Zodra Erik thuis is leeft Lieve op, papa is thuis en dat betekent meer aandacht en stoeien! Mijntje heeft kramp en wil niet slapen. Lieve wil op haar fietsje rijden. Erik werpt ondertussen een blik op het fornuis, ben je alleen kip aan het wokken schatje?! Nee, niet mijn bedoeling, maar bij het toevoegen van groente vond Mijntje alleen haar rust bij mij op de arm. Wokken met één hand terwijl de pan van de pit afglijdt is geen optie. Ik had het vuur maar uitgezet.

Manlief besluit Lieve mee te nemen voor een rondje fiesten door de wijk, Mijntje gaat mee in de wandelwagen, hopelijk slaapt ze dan. Dit geeft mij de kans om eindelijk te koken, het aanrecht schoon te maken en de tuin te ontdoen van een badje met water waar Lieve heel trots in heeft geplast. Wanneer het drietal terugkomt slaapt Mijntje nog steeds niet. We besluiten te eten en Mijntje in de wagen te laten liggen. Ik voel de bui al hangen en prop zo snel als ik kan wat eten naar binnen. “Mag ik ook van tafel?” vraagt Lieve snel. Nee lieve schat, mama gaat Mijntje halen want die wil uit de wagen. Ik besluit Mijntje beneden in bad te doen om haar darmkrampjes tot rust te brengen. Erik zorgt dat Lieve haar laatste drie stukjes vlees op eet. Nadat papa de tafel afruimt besluit Lieve dat het tijd is haar armen onder te stempelen en te bekladden met stift. “Kijk eens papa, ik ben stoer!”

Lieve en Erik gaan samen douchen, even is het drama want de kleine meid denkt dat we haar haren gaan wassen en haren wassen staat gelijk aan paniek. Nee, we gaan alleen douchen zonder haren te wassen. Nu kan ik Mijntje aankleden en een fles proberen te geven. Godzijdank ze drinkt. Daarna probeer ik met één hand en wat chloor de net geverfde speeltafel te ontdoen van de stempels en ravage van Lieve.

Na het douchen komen papa en Lieve nog even tv kijken voor het slapen gaan. Nu is het toch echt bedtijd. Lieve roept zoals iedere avond “eerst Mijntje kus en knuffel!” Daarna zijn wij aan de beurt. Eenmaal boven hoor ik vaderlief het sprookje van Doornroosje voorlezen en Lieve giechelt wat en springt op bed. “Ik ben niet moe!” Ik loop ook op mijn beurt naar boven en leg Mijntje op bed. Helaas er zit wéér een boer vast “hoe kan dat nou, je hebt toch al een goede boer gelaten?!” Kloppen op haar ruggetje maar weer. Erik is ondertussen klaar met het avondritueel en zit op de trap. Yep, manlief zit op de trap. Het is standaard dat Lieve uit haar bed de gang op komt gerend en waarop papa haar dan aan het schrikken moet maken. Na dit ritueel is het voor de peuter echt bedtijd.

Ik kijk op de klok, 19:30 uur. Nog steeds geen boer en ik loop de gang op en vraag Erik de was nog even op te hangen en mijn joggingbroek mee te nemen. Na 10 minuten nog geen boer, mijn schouders zijn moe en ik wil met de poten omhoog. Ik geef Mijntje over aan manlief en tadaaaa en boer! Yes! Erik legt Mijntje eindelijk in haar kleine bedje. Terwijl ik mijn joggingbroek aantrek zet ik de waterkoker aan…het geluid van het begin van onze avond. Thee en rust.

Terwijl ik mijn thee opdrink, stel ik manlief iets wat huiverig de volgende vraag “zeg schatje, wanneer moest je ’s avonds ook alweer werken ?!”

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply